Teksten

De ovalen vergadertafel met leren stoelen eromheen.
Onzichtbare pikorde. Hier kent iedereen zijn plaats.
Het is er te warm, te koud, te donker, te licht.
Een plek om niet te willen zijn.

(meer…)

Heem-wee

Langs bordkartonnen gevels loop ik door de bekende straten,
mijn stappen hard en hol in de onwerkelijke stilte.
Geen geluid dringt door tot mijn glazen stolp.
Ik tast in het duister, dool rond in een melkachtige mist.
Hoe zal ik het zeggen – de woorden van vroeger zijn verdwenen
en mijn stomme mond spreekt koeterwaals, geen mens die me kan volgen.

(meer…)